روچگ بوئگئے بابتا عیسیٰ مسیھ ئے تالیم
روچگ بوئگئے بابتا عیسیٰ مسیھ ئے تالیم
Matthew 6:16-21
رۆچگی
وهدے رۆچگ َبێت، دورو و دوپۆستێن مردمانی ڈئولا وتی دێما تابان و گمناک مکنێت. ا ٓوتی روا گیمُّرێننت و مونجا کننت ۔ تان مردم بزاننت رۆچگ اَنت. شمارا راستێن َگوَشان، مُزّے که آیان رَسگی اَت، رَستِش.بله وهدے رۆچگ َبئے، گڑا وتی دێم و روا بشۆد و سرا چرپ کن تانکه مردم مزاننت تئو رۆچگ ائے، تهنا تئیی آسمانی پت که چێراَندێم اِنت، هما بزانت. ا ٓوهدی تئیی ،آسمانی پت که چێراَندری َگندیت تئیی مُزّا دنت.
اے جهانا په وت مال و مَڈّی مُچ ّمکنێت، که اِدا آیان وَرۆک و رَمێز وارت و زَنگ َگیپت و دُزِّش َپُلنت و برنت.پہ وت آسمانا گنج و هزانگ اَمبار بکنێت که اۆدا نه آیان وَرۆک و رَمێز َوارت، نه زنگ َگیپت و نه دُز َّپُلنت و برنت. تئی دل ھما جاھا رئوت که مال همۆدا اِنت.
Isaiah 58:3-12
| آ گئوشنت ما چیا روچگ داشتگ وھدیکہ تئو (ھدا) مئے نیمگا نچارئے۔ما چیا وتی جسم و جانا را سکّی داتگ وھدیکہ تئو (ھُداٰ) مئے نیمگا دلگئوش ندئے۔(ھُدایا گئوشت) بچا! تئو وتی روچگی ئے روچا وتی جندئے وشیئے لوٹوک ئے۔سجھینانی پئیما چہ دگہ مردمان سکین کارگِرئے۔بچا! تئو ہمئے واستا روچگ دارئے کہ جھیڑھ، دَاوا بکنئے۔ پلینڈئے شہماتَ جَنئے۔ بلے چئوشیں روچگیا چہ تئی پِریات اَرشا گوشدارگ نہ بیت۔آیا روچگی ہمیش اِنت کہ منا دوست بیت؟ انچیں روچ ئے کہ انسان وتی جانا سکّی بدنتوتی سَرا چو کاش ئے پئیما جھل کننت۔گُونی او پُر وتی چیرا چیرگیجیت۔آیا تو ہمیش را روچگی گئوش ئے ،ہمئے روچ اِنت کہ ھُدایارا پُسند انت؟۔ھما روچگیا کہ من لوٹوئیں ایش نہ اِنت۔ کہ زُلم ئے زمیزیلاں پَچ کننت۔جُگانی لوپاں پچ کن اِت۔ ستم دیستگیاں آجو بکن اِت۔ سجھیں جُگاں بپروشیتکہ وتی جندئے نانا شدیکاں بدئے۔چئورہ او درپہ دراں وتی گِسا جاگہ بدئے۔ وھدئے برھنگاں گِندئے پوشاک گورا بدئےگوں ھچ بنی آدما وتی دیما مہ گرئے۔گڑا تئی رژن چئو بام ئے پئیما بلیت۔تئی جان ئے سلامتی سجھینانی دیمان پَدّر بیتپاک و پلگاری تئی سروک بیت۔ ھداوندئے شان و شئوکت تئی پُشت۔ گڑا اگن تئو پریات کنئے۔ ھُدا پسّوا دنت۔ کوکار کنئے۔ آ گئوشیت۔ بچا ۔من اِیدا اوںاَگن جُگّاں چہ کوپگاں -لَنکانانی اشارہ او پیلینڈیا چہ وتی نیاما دُور کنئے۔اگن تو پہ دل او ستک شدیکانی ھئیال ھا دارئےدل پروشاں دلبڈی دئے تئی رُژن تھارگئے تھا درپشیت۔تئی تھارگ چئو نیمروچئے پئیما بیت۔ھداوند مدام تئی رھشون بیت۔ ڈکال ئے (سالھا) ھم ترا سیر کنت۔ او تئی ھَڈاں زورمان کنت۔ گڈا تئو چو سیرآپیں باگ ئے پئیما بئے۔او ھما چَمگ پئیما کہ ھچبر نہ ھشک نہ بیت۔ تئی مردم کوھنین او ویرانین گِساں بندنتتو پُشت ما پُشت ئے بُنرد سنگا اِیرکنئےتئو شَمّئے پُرکنوک او مردمانی واستا راہ ئے برجاہ کنوک گئوشگ بئے۔ |