بائبلِ مقدس هدائے بارئوا چے گوَشیت؟
بائبلِ مقدس هدائے کار و کرد و آییئے گۆن انسانیتا سیادیئے بارئوا کسّها پُرّ اِنت. بائبلِ مقدس جتا جتاین وڑان آییئے جئوهر و کردارئے وسیلها آییا پدّر کنت. چه اد و گیش، هدائے بازین نامے مردمانا دئیگ بوتگ تانکه ما شرتر سرپد ببین که هدا چینچُک پیچیده اِنت. کوهنین اهدنامگ هدایارا خالقے و کازیے پیش کنت که گۆن انسانا اهد و کراری بستگ. آ پرمان دنت و سر و سۆجَ کنت، بله نجات و هئیالداریئے وادها هم کنت. دومی نیمگا، انجیل شریف ایسّا مسیهئے سرا دلگۆش کنت، هدائے چُکّئے که دنیایا آتکگ تان هدائے مهرا پدّر بکنت و مهلوکا سۆج بدنت که وتی زندا هدائے رزایا بگوازینیت. بائبلِ مقدس گوَشیت گۆن که هدا مدامی اِنت و مَٹّ یا بدلَ نبیت. آ گۆن وتی مهلوکا گپ کنَگ لۆٹیت، آیان گۆن انساپ و مهر زند گوازینگا آیانی رهبریا کنت.
هدائے نام
بائبلِ مقدّس هدایا بازین نامے پرَ کنت، که آییئے ابرم، کردارئے تبیت و اے دنیائے تها آییئے کارانی جتا جتاین بهرانی نیمگا اشاره کننت. یکّ هاسین وڑے که هدا زانگ بوتَ کنت، اش اِنت که آییئے جتا جتاین نام زانگ ببنت. ایسّا مسیهئے وتی جندئے چه سدا گیش نام بائبلِ مقدّسا مان.
بائبلِ مقدّس وادهَ کنت که مردمے هدایا شُهازِتَ و گۆن آییا زاتی تالۆکے جۆڑ کتَ کنت. اشیارا سدانی سد و هزارانی هزار مسیهی جتا جتاین دهَگان و چه سجّهین دنیایا مُهر و دسختّ یا پکّا کتَ کننت. بائبلِ مقدّس گوَشیت که هدا چه ما کسّا دور نه انت و مارا گوَشیت که ما هدایا بشۆهازین.
بائبل مقدس هدائے جتاین درۆشم پێشَ کنت، بله آییئے بُنکّی کردار تچک و ساپ اَنت و گیشتر باربار دیما کاینت. اے هاسیت باز انت، بله جهلا داتگین پنچ دانگ سکّ آم یا لَس اَنت:
1. پُرواک: هدا پُرواک اِنت. متلب آییارا اڈّ کنَگ، هکمرانی کنگ و دنیائے ٹهینگئے تاکت هست. بائبلِ مقدّسئے تها هدائے مزنی باز جاگها پدّر کنَگ بوتگ. مسالے، زبورانی تها هما جاگها که آ ”سجّهین جهانئے هکمران“ نام دئیَگ بوتگ.
2. پُرمِهر: هدائے مهر بائبلِ مقدّسا بُنکّی بُنگپے، و اشیئے وسیلها آ مهلوکئے نزیکا کئیت. ”هدا مهر اِنت“ چه هما جملهان یکّے که آییئے کردارئے تبا پدّرَ کننت که هدا تهنا مهرَ نکنت، هُدا وت مِهر اِنت. هدائے مهر هاسکر آییئے انسانیتارا رکّینگئے واهگئے تها سابِت انت.
3. پاک: هدا پاک اِنت و چه هر ردکاری و گناها دور اِنت. آییئے پاکی آییارا مکمّل کنت و چه هر هما چیزّا گِستا کنت که دنیایی اَنت.
4. آدِل: هدا انساپ کنۆکین کازیے که هر کسا انساپئے دائرها چاریت و شرّیئے مُزّا و هرابیئے سزایا دنت. په هدایا هر مردم یکّ و برابر اَنت.
5. مهربان: انچُش که هدا آدل اِنت، انچۆ مهربان اِنت و هما گنهکارانی گناهان ماپ کنت